ส่วนใหญ่เรามักจะได้ยินแต่คำว่า "โรคเบาหวาน" พอได้ยินคำว่า "โรคเบาจืด" อาจเกิดอาการงงๆ ได้ว่า มีด้วยหรือโรคนี้ มีจริงๆ ค่ะ แต่เราอาจไม่ค่อยคุ้นเคยกันเท่าไหร่
โรคเบาจืดเป็นโรคที่มีการสูญเสียหน้าที่การดูดกลับของน้ำที่ไตเนื่องจากมีระดับของฮอร์โมนยที่ทำหน้าที่ควบคุมการดูดกลับของน้ำลดลงลักษณะอาการของผู้ป่วยเบาจืดที่พบบ่อยคือปัสสาวะมากแบะบ่อยกระหายน้ำมาก และดื่มน้ำมาก ในรายที่เป็นรุนแรงจะถ่ายปัสสาวะบ่อยทุกครึ่ง หรือทุกหนึ่งชั่วโมงทั้งกลางวันกลางคืน ปัสสาวะสีจางเหมือนน้ำการสูญเสียน้ำไปทางปัสสาวะมากจะกระตุ้นให้ผู้ป่วยหระหายน้ำ จึงดื่มน้ำมากและชอบดื่มน้ำเย็น
การวินิจฉัยโรคเบาจืด ทำได้โดยการซักประวัติและตรวจ การตรวจพิเศษโดยแพทย์ การรักษาโรคเบาจืดจะใช้ฮอร์โมนที่ทำหน้าที่ควบคุมการดูดกลับของน้ำที่ไตทดแทนในผู้ป่วยที่ยังมีฮอร์โมนออกมาบ้าง ซึ่งฮอร์โมนที่ใช้รักษาโรคเบาจืด คือ วาสโซเพลสซิน
ส่วนการดูแลผู้ป่วยโรคเบาจืดนั้นเนื่องจากผู้ป่วยถ่ายปัสสาวะบ่อยมากจึงควรดูแลความสะอาดหลังถ่ายปัสสาวะ ในผู้ป่วยที่มีอายุมากแล้ว ควรให้รับการดูแลจากญาติให้หลีกเลี่ยงการลุกเดินไปห้องน้ำบ่อยๆ โดยใช้กระโถนเพื่อป้องกันอุบัติเหตุ ผู้ป่วยควรได้รับน้ำเข้าสู่ร่างกานอย่างเพียงพอ และสังเกตว่ามีการขาดน้ำหรือไม่ เช่น ริมฝีปากแห้ง ผิวแห้ง ตาลึกโหล เป็นตันสอนให้ผู้ป่วยพยายามช่วยเหลือตนเอง ควรชั่งน้ำหนักทุกวัน และควรมีบัตรประจำตัวบ่งชี้ว่าเป็นโรคเบาจืดด้วย
(ข้อมูลเรื่อง "โรคเบาจืด" โดย กองสุขศึกษา กระทรวงสาธารณสุข)